Devil_Dy's profile>_< \\// Devil_Dy \\//...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 27

    เหนื่อยใจ

    เบื่อๆๆๆๆๆๆเบื่อตัวเราเอง
     
    ทำไมถึงเปนแบบนี้ก้อไม่รู้
     
    พยายามทำทุกอย่างเพื่อจะได้ไม่นึกถึงเค้า
     
    แต่ทำไมถึงเปนแบบนี้
     
    อยู่ดีๆก้อร้องไห้ขึ้นมาเฉยๆ
     
    อ่อนแอจังแห๊ะเรา
     
    ไม่อยากจะบอกเรยว่าเหนื่อยมากๆ
     
    เหนื่อยกายอ่ะเรื่องเล็กแต่เหนื่อยใจเนี่ยดิทรมานสุดๆ
     
    บางครั้งเราคิดว่าเราลืมเค้าได้หมดแร้ว
     
    อาจมีบางอย่างที่ยังอยู่ในความทรงจำที่คิดว่าน้อยนิด
     
    ...แต่...
     
    บางเหตุการณ์  บางคำพูด  บางความรู้สึก
     
    ที่เราเจอ  แระ  เกิดขึ้นในแต่ละวัน
     
    มันยิ่งกลับทำให้ความทรงจำที่คิดว่าน้อยกลับชัดขึ้นมา
     
    จนคิดว่ามันยังไม่ได้เลือนหายไปจากความทรงจำของเราเรย
     
    ไม่อยากเปนแบบนี้แร้ว  อยากเข้มแข็งกว่านี้
     
    จะทำไงดีล่ะ
     
    รู้ป่ะว่าการที่เราต้องทำให้ตัวเราเองรู้สึกดีขึ้น
     
    บวกกับการทำให้คนรอบข้างสบายใจ
     
    มันทรมาน ฝืนความรู้สึก  ขนาดไหน
     
    ยิ่งทำเหมือนยิ่งหลอกตัวเองอยู่ตลอดเวลา
     
    เหนื่อยใจจัง  เวลาไม่มีใครอยู่ข้างๆแบบนี้
     
    อยากมีใครสักคนที่ทำให้เราได้รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว
     
     
     
     
     
    December 12

    เซงงงงงงงงง ตลอดเวลา

    เซงอ่ะช่วงนี้
     
    หลายๆอย่างมันทำให้เรารู้สึกแย่ๆยังไงก้อไม่รุ
     
    ไอ้ปันหาเรื่องเรียนก้อว่าเยอะแร้วนะ
     
    ไหนจะมาปันหาชีวิตส่วนตัวอีก
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
    แก้ไม่ออก  บอกไม่ถูกเรยอ่ะ
     
    ไม่รุจะทำยังไงดี
     
    เบื่อตัวเองที่ต้องมานั่งรุสึกแบบนี้
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
    ถอน  ถอน  แร้วก้อ  ถอนนนนนนนนนนนน
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
    ไม่รุว่าเพื่อนๆเคยรุสึกแย่ๆกันแบบนี้รึป่าวนะ
     
    แต่สำหรับเราอ่ะ  เราไม่อยากเปนแบบนี้เรย
     
    แต่มันก้อทำไม่ได้อ่ะที่จะไม่คิด  ไม่รุสึกไร
     
    ทำไงดีอ่ะ 
     
    อยากมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับความรุสึกของตัวเราเอง
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!! ( รอบที่ร้อยแร้วมั๊งเนี่ย )
     
    เอาไงดีกะชีวิตว่ะเนี่ยกรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรูรู
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
    เฮ้ออออออออออออ !!!!!!!!!!!!
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    December 11

    ระบายยยยยยย

    หวาดเดรจ้าเพื่อนๆที่ผ่านเข้ามาทุกคน

     

    เปนไงกันบ้างช่วงนี้ เล่าสู่กันฟังหน่อยจิ

     

    ช่วงนี้รุ่งไม่ค่อยมีเวลาเรย

     

    คอมฯที่บ้านดันมาเจ๊งอีกด้วย

     

    เซงเรยอ่ะ

     

    ทั้งๆที่ใกล้จะจบแร้วแท้ๆนะ

     

    แต่ทำไมดูเหมือนมันไกลจังเรย

     

    ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ ดูเหมือนว่ารุ่งจะหมดแรง

     

    เอาซะดื้อๆเรยอ่ะ

     

    แร้วยิ่งช่วงนี้อ่ะนะ อารมณ์แปรปรวนสุดๆ

     

    เด๋วเบื่อ เด๋วเซง เด๋วก้อไม่อยากคุยกะใคร

     

    เด๋วก้ออยากร้องไห้ เด๋วก้อหงุดหงิด

     

    อะไรของมันก้อไม่รู้

     

    แต่ก้อนะ ยังไงๆก้อต้องสู้กันต่อไป

     

    เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

     

    คิดถึงเพื่อนๆ 6347 ทุกคนเรย

     

    โดยเฉพาะ ปอ เข็ม ตั๊ก ปุ๊ย

     

    คิดถึงยายสุดที่รักด้วยนะ

     

    คิดถึงคนที่คิดถึงรุ่งด้วยเหมือนกัน

     

    คิดถึงแม่น้ำน้อยอยากโดดแร้วว่ายให้..ชื่นนนนน..ใจ

     

    คิดถึงน้องๆที่ไม่ได้เจอกันตั้งแต่หลังงานเผาศพตา

     

    คิดถึงตลาดนัดโพธิ์ทอง ที่เคยเดินกะเพื่อนๆ

     

    คิดถึงเสียงด่าของยายที่เคยได้ยินเกือบทุกวันที่อยู่ด้วยกัน

     

    คิดถึงทุกอย่างที่อ่างทอง

     

    อีกไม่นานก้อจะได้เจอกันแร้ว

     

    จะกลับไปชาร์จพลังให้เต็มที่ เพื่อมาสู้กับอนาคตที่รออยู่

     

    สัญญาว่าอีกไม่นานจะเอาปริญญามาฝากทุกๆคน

     

    รักทุกคน ( โดยเฉพาะคนที่รักรุ่ง )

    October 01

    ความรู้สึกที่แย่ลง

    ช่วงนี้เปนไรก้อไม่รู้นะ
     
     
    ทำไมถึงได้แย่แบบนี้
     
     
    ทั้งร่างกายและจิตใจ
     
     
    ดูเหมือนว่ามันจะอ่อนแอลงทุกวัน
     
     
    เหนื่อยๆท้อๆยังไงก้อไม่รู้
     
     
    ทั้งคนรอบๆข้างก้อดูว่าจะทำตัวแย่ๆกันลงเรื่อยๆ
     
     
    ไม่รู้จะเอาอะไรมายึดเหนี่ยวเรยตอนนี้
     
     
    คนที่อยากทำอะไรให้ก้อไม่อยู่ซะแร้ว
     
     
    ความรู้สึกที่อยากจะต่อสู้เพื่อสิ่งดีๆ
     
     
    กลับลดน้อยลงไปด้วย
     
     
    เฮ้อออออออออออ!!!
     
     
    ไม่รู้ว่าจะทนต่อไปให้สำเร็จได้รึป่าว
     
     
    มีแต่ท้อ  กับ  ท้อลงทุกวัน
     
     
    อยากได้อะไรก้อได้
     
     
    มาช่วยรั้งไว้หน่อย
     
     
    กลัวว่าสักวัน
     
     
    เราจะท้อจนไม่อยากทำอะไรให้ใคร
     
     
    รวมทั้งตัวเราเองด้วย
     
     
     
     
     
    August 25

    ไรดีอ่า

    ไม่ได้มาอัพสเปชนี้นานแระ
     
     
     
    ก้อวันนี้เซงๆเรยว่าจะมาทำให้มันดีกว่านี้ซะหน่อย
     
     
     
    มีไรดีไม่ดีก้อติได้นะ
     
     
     
    อืม..............
     
     
     
    เพื่อนๆคนไหนเอาเพลงลงในสเปชเปนก้อบอกเราหน่อยนะ
     
     
     
    จารอจ้า 
    March 01

    /*/*

    หวาดเดเพื่อนๆ
     
    เรามีไรอยากจาบ่นห้ายฟังอ่านะ
     
    ช่วงนี้เราแม่งงงงงงงเรียนโคตรหนักเรยว่ะ
     
    จาสอบแร้วด้วยนะแม่งงงงงงง
     
    ยังม่ายได้อ่านหนังสือสอบเรยซะตัวเดียว
     
    เซงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงฉิบ
     
    ช่วงนี้โคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรเบื่อเรยวุ้ย
     
    ครายมีกำลังจายเดๆก้อมาฝากไว้มั่งนะ
     
    แร้วจารอน้าเพื่อนๆ
     
    บายยยยยยยยยยยยยยยยย
     
    จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
     
    ขอบคุณล่วงหน้านะจ๊ะ

    เป็นเรื่องธรรมดา ที่คุณจะทิ้งเขา แต่ . . .

    ในบางครั้ง . . .
    สิ่งที่หลายๆ คน หรือ แม้แต่ตัวคุณเอง
    คิดว่า . . . มันเป็นเรื่องที่ธรรมดา . . . แสนจะธรรมดา
    คุณเคยนึกบ้างไหมว่า . . .
    สำหรับคนๆ หนึ่ง . . .เรื่องที่คิดว่า มันแสนจะธรรมดานั้น
    เป็นเรื่องที่สำคัญต่อความรู้สึกของอีกคนแค่ไหน

    โดยเฉพาะเรื่องความรัก ที่บางที คุณๆ อาจคิดว่า. . .
    เป็นเรื่องธรรมดา ที่. . . คนไม่รักกัน จะต้องทิ้งกันไป . . .
    เป็นเรื่องธรรมดา ที่. . . ผม (หรือฉัน) จะมีใหม่ . . .
    เป็นเรื่องธรรมดา ที่ใครๆ ก็ต้องการมีใครอีกคน

    แต่ คุณรู้หรือไม่ว่า . . .
    คนที่สัมผัสกับ ความเจ็บปวด กับการโดนทิ้งนั้น
    ในความไม่ธรรมดา ที่คุณๆ มอง
    มันกลับทำร้ายเขาได้ตลอดชีวิต
    มันสามารถทำให้ชีวิตเขา เปลี่ยนแปลง ได้
    และคนเหล่านี้เท่านั้น ที่สัมผัสกับความไม่ ธรรมดาของมัน


     
    สำหรับใครที่ คิดจะทิ้งแฟนเก่า เพื่อไปหาแฟนใหม่
    ลองนึกอีกที ดีไหมว่า . . .
    คนที่เขาโดนคุณทิ้งนั้น มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาอีกต่อไป . . .

    ในบางสิ่งที่คุณคิดว่า เป็นเรื่องธรรมดา . . .
    จริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นเพียงแค่ เรื่องที่คุณคิดว่ามันธรรมดา เท่านั้น

    February 28

    คนมาก่อนมาทีหลัง

    คนมาก่อนมาทีหลัง
     
     
    มาตรความรักไม่ได้วัดกันตรงที่
     
    ใครรักก่อนหรือรักทีหลัง
     
    คนที่รักมานานอาจไม่ได้รักมากกว่า
     
    และ...คนมาทีหลังอาจไม่ได้รักน้อยกว่า
     
    เพราะความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาเพียงอย่างเดียว
     
    คนที่ใช้คืนวันในการรักกันมานาน
     
    ก้อไม่ได้หมายความว่าจะรักมาก
     
    คนที่มาก่อน...รักก่อน...
     
    วันคืนที่ผ่านมามากมายอาจไม่มีค่า ไม่มีความหมายเลย
     
    ถ้าหากเพียงแค่ต้องรักไปวันๆ
     
    หรือรักไปเหมือนกับทุกๆวันที่เคยรัก
     
    รักอย่างเป็นหน้าที่ หรือรักเพราะเคยรัก
     
    ในขณะเดียวกัน
     
    กับคืนวันเพียงไม่กี่วันของคนที่มาทีหลัง...
     
    ก้ออาจมีค่ามากเหลือเกิน  หากรักแล้วใช้วันทุกวันให้มีค่า
     
    ให้เต็มไปด้วยความหมายแห่งรัก
     
    รักแล้วทำสิ่งดีๆให้กัน ด้วยความเต็มใจ และกระตือรือร้น
     
    ใครรักมากหรือรักน้อย  ไม่ได้วัดกันที่ระยะเวลา
     
    ว่ารักมานานหรือยัง เช่นนั้นแล้ว
     
             จึงไม่อาจเชื่อมั่นในคนที่มาก่อน
     
    และ...ไม่อาจดูถูกคนที่มาทีหลัง

    คำตอบของความคิดถึง

    คำตอบของความคิดถึง
     
     
    การที่เรา อยู่ใกล้กับอะไรมากเกินไป . . .
    เรามักมองเห็น สิ่งนั้นไม่ชัดเจน

    เหมือนเสียงของหัวใจ . . .
    ที่ไหวเต้นอยู่ในร่างกายเรา. . .
    ยังเป็นเรื่องยากที่จะได้ยิน

    คนสองคน ที่อยู่ด้วยกันตลอด . . .
    อาจจะทำให้เรา มองไม่เห็นตัวตน ที่แท้จริงของกันและกัน
    และก็มองไม่เห็น. . . หัวใจของตัวเองชัดเจน

    บางครั้ง เมื่อเรารักใครสักคน
    เราอาจไม่รู้เลยว่า . . .เรารักเขาแค่ไหน
    หรือ เขามีความหมาย กับเรามากแค่ไหน

    จนเมื่อถึงเวลา ที่ต้องห่างไกลกัน . . .
    ความคิดถึง . . . ก็จะเกิดขึ้น

    ให้เราสามารถค้นพบคำตอบ เหล่านั้นได้
    รักแค่ไหน . . . มีความหมายแค่ไหน . . .ความคิดถึงจะตอบเอง

    ลองห่างกันดูบ้าง . . . แล้วจะรู้ว่า . . .
    ความคิดถึงนั้น “อ่อนหวาน” สักแค่ไหน . .